728 x 90
نشست علمی تأثیر کرونا بر روابط بین‌الملل
برگزاری نشست علمی «تأثیر کرونا بر روابط بین‌الملل»

دکتر رسول نوروزی: تقویت جایگاه دولت‌های تمدنی از جمله ایران در پساکرونا

به گزارش روابط عمومی دانشگاه باقرالعلوم (ع)، نشست علمی برخط «تأثیر کرونا بر روابط بین الملل: مشاهدات، روندها و چشم انداز» با هماهنگی دفتر همکاری‌های علمی و امور بینالملل، روز چهارشنبه 31 اردیبهشت به صورت مشترک از سوی دانشگاه باقرالعلوم(ع) و دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه برگزار گردید. در این نشست آقایان: دکتر مصطفی بروجردی و دکتر سید محمدکشمیری از اساتید دانشکده روابط بین الملل و دکتر محمد ستوده و دکتر رسول نوروزی از اساتید دانشگاه باقرالعلوم(ع) به طرح مباحث خود پرداختند. بیش از 60 نفر از دانشجویان نیز در این نشست حضور داشتند.

دکتر رسول نوروزی:

الگوهای فعلی، چه مبتنی بر  نظم جهانی شدن و چه الگوهای مبتنی بر دولت‌های ملی هر دو ممکن است در جهان پساکرونا دستخوش تغییر شوند. اگر بخواهیم کرونا را از منظر محیط‌شناسی نظام بین‌الملل نگاه کنیم بازیگرانی که نگاه متفاوتی به این نظام داشتند امروزه تلاش دارند که نگاه و ایده‌های متفاوت خود را به تأیید برسانند. بخشی از این ایده ها برای کشورهایی است که به نوعی تجدیدنظرطلب یا انقلابی هستند و در شمار کشورهایی هستند که می‌خواهند نظم جهانی شدن را به نوعی طرد کنند یا وابستگی های متأثر از جهانی شدن و آسیبهای ناشی از آن را نسبت به خود کاهش دهند.

در دوره پس از فروپاشی شوروی، هانتینگتون مسأله‌ای را مطرح می‌کند به نام «نظم تمدنی در جهان». این نظم تمدنی تقریباً یک دهه در فضای تحلیل هانتینگتونی بود. اما از سال 2007 به بعد نوعی قرائت تمدنی از روابط بین‌الملل مطرح شد که امروزه در برخی کشورهای جهان طرفدار دارد و آثار زیادی در مورد آن نگاشته شده است. مفهوم جدید «دولت تمدنی» ابداع شد و ایده من در این ارائه این است که احتمالاً این ایده های جدید حکمرانی مثل دولت تمدنی در جهان پساکرونا بیشتر مورد توجه قرار بگیرد. حتی برخی آثاری می‌نویسند به نام نظم تمدنی و در واقع تلاش دارند به این نتیجه برسند که در برخی مناطق جهان نمی‌توانیم الگوهای دولت ملی و جهانی شدن را بپذیریم و ناچاریم به علت ویژگی هایی که این مناطق دارند به سراغ یک نظم جدید حرکت کنیم که خاص این مناطق است. 

ما باید به چند مفهوم بنیادین توجه کنیم: مفهوم اول این است که ویروس کرونا چه بخواهیم چه نخواهیم موجد و منشأ یک بحران است و به عنوان یک متغیر بحران زا فعال شده است. وقتی یک متغیر بحران زا در نظام بین‌الملل فعال شود، باید ببینیم این بحران شامل کدام یک از مفاهیم می‌شود. معمولاً ارزش ها، منافع و در شکل حاد یک بحران، هویت ها در گیر یک بحران می‌شوند.  به همین دلیل مفهوم کنترل در کانون مباحث دولت ها قرار می‌گیرد و در نظام بین الملل هم این مفهوم جدی می‌شود. هر کشوری هر دولتی هر بازیگری که بتواند کنترل بهتری نسبت به این بحران داشته باشد آسیب کم‌تری می‌بیند و با توجه به این که در بحث قدرت، ضعف کمتری رو تجربه می‌کند، رشد بیشتری رو در جایگاه خودش به دست می‌آورد و این تغییر جایگاه شامل کشوری مثل ایران می‌شود که کارنامه مطلوبی را در کنترل ویروس کرونا دارد و جایگاهش تغییر خواهد کرد.

وقتی که صحبت از کنترل می‌شود دو مفهوم مواجهه کوپلینگ و مدیریت در کانون قرا می‌گیرد. هم در مواجهه یعنی روبه رو شدن فوری با یک پدیده و هم در مدیریت، کاهش برگشت ناپذیری